Αναρτήθηκε από: irinigr | Ιουνίου 18, 2011

Η Πρώτη Μύηση

του George Ivanovich Gurdjieff 
(Συχνά αποδίδεται εσφαλμένα στη μαθήτρια του, Mme Jeanne de Salzmann)
 
 

Θα δεις πως στη ζωή λαμβάνεις ακριβώς ότι δίνεις. Η ζωή σου είναι ο καθρέφτης αυτού που είσαι. Είναι η εικόνα σου. Είσαι παθητικός, τυφλός, απαιτητικός. Τα παίρνεις όλα, τα δέχεσαι όλα χωρίς να νιώθεις καμιά υποχρέωση. Η συμπεριφορά σου έναντι στον κόσμο και τη ζωή είναι η συμπεριφορά κάποιου που έχει το δικαίωμα να έχει απαιτήσεις και να παίρνει, που δεν νιώθει την ανάγκη να πληρώσει ή να κερδίσει. Πιστεύεις πως όλα σου ανήκουν δικαιωματικά, απλά επειδή είσαι εσύ! Και αυτό είναι που σε τυφλώνει!…

Ζεις  αποκλειστικά με βάση τι σου αρέσει και τι δεν σου αρέσει, δεν εκτιμάς τίποτα εκτός από τον εαυτό σου. Δεν αναγνωρίζεις τίποτα πάνω από ‘σένα – ίσως θεωρητικά και λογικά, αλλά όχι πραγματικά. Γι’ αυτό είσαι απαιτητικός και συνεχίζεις να πιστεύεις πως τα πάντα είναι φτηνά και πως διαθέτεις αρκετά στις τσέπες σου για να αγοράσεις ότι σου αρέσει. Δεν αναγνωρίζεις τίποτα πάνω από ‘σένα, είτε εκτός σου ή εντός σου. Και γι’ αυτό είναι, επαναλαμβάνω, που δεν έχεις μέτρο και ζεις παθητικά σύμφωνα με το τι σου αρέσει και τι δεν σου αρέσει.

Ναι, η «αυτοεκτίμηση» σου σε τυφλώνει. Είναι το μεγαλύτερο σου εμπόδιο για μια καινούρια ζωή. Θα πρέπει να καταφέρεις να προσπεράσεις αυτό το εμπόδιο, αυτό το κατώφλι, πριν μπορέσεις να προχωρήσεις.

Αυτή η δοκιμασία χωρίζει τους ανθρώπους σε δύο είδη: το «σιτάρι» από τα «πίτουρα». Άσχετα με το πόσο ευφυής, χαρισματικός, λαμπρός μπορεί να είναι κάποιος, εάν δεν αλλάξει τον τρόπο που βλέπει τον εαυτό του, δεν θα έχει ελπίδα για εσωτερική ανάπτυξη, για εργασία προς την αυτογνωσία, για αληθινό γίγνεσθαι. Θα παραμείνει αυτός που είναι για το υπόλοιπο της ζωής του.

Η πρώτη προϋπόθεση, ο πρώτος όρος, η πρώτη δοκιμασία για αυτόν που επιθυμεί να δουλέψει με τον εαυτό του είναι να αλλάξει την εκτίμηση που φέρει προς τον εαυτό του. Δεν πρέπει να φανταστεί, ή απλά να πιστέψει ή να σκεφτεί, αλλά να δει πράγματα στον εαυτό του που δεν έχει ξαναδεί ποτέ προηγουμένως, να τα δει πραγματικά. Η εκτίμηση του δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ όσο δεν βλέπει τίποτα στον εαυτό του. Και για να μπορέσει να δει, πρέπει να μάθει να βλέπει. Αυτή είναι η πρώτη μύηση κάποιου στην αυτογνωσία.

… Εάν δει μια φορά θα δει και δεύτερη, και αν αυτό συνεχιστεί, δεν θα μπορεί πια να μην βλέπει. Αυτή είναι η ζητούμενη κατάσταση που ψάχνουμε , αυτός είναι ο στόχος της παρατήρησης μας. Από εκεί είναι που η αληθινή επιθυμία θα γεννηθεί, η ακατανίκητη επιθυμία του γίγνεσθαι: από κρύοι θα γίνουμε θερμοί, ζωντανοί. Θα μας αγγίξει η πραγματικότητα μας.

Σήμερα δεν έχουμε τίποτα πέρα από την ψευδαίσθηση του τι είμαστε. Έχουμε υπερβολικά καλή γνώμη για τον εαυτό μας. Δεν έχουμε αυτοσεβασμό. Για να σεβαστώ τον εαυτό μου πρέπει να αναγνωρίσω ένα μέρος του εαυτού μου το οποίο είναι ανώτερο από τα άλλα μέρη, και η στάση μου έναντι σε αυτό  το μέρος πρέπει να μαρτυρά το σεβασμό που φέρω για αυτό. Με αυτό τον τρόπο θα σεβαστώ τον εαυτό μου. Και οι σχέσεις μου με άλλους θα κυβερνιούνται από τον ίδιο σεβασμό.

Πρέπει να καταλάβεις πως όλα τα άλλα πρότυπα μέτρα – ταλέντο, παιδεία, πνευματική καλλιέργεια, ευφυΐα – είναι μεταβαλλόμενα μέτρα, μέτρα λεπτομέρειας. Το μόνο ακριβές μέτρο, το μόνο αμετάβλητο, αντικειμενικό αληθινό μέτρο είναι το μέτρο της εσωτερικής  όρασης. Βλέπω – βλέπω τον εαυτό μου – μέσα από αυτό, έχεις εκτιμήσει. Με ένα ανώτερο αληθινό μέρος σου έχεις μετρήσει ένα άλλο κατώτερο μέρος σου, επίσης αληθινό. Και αυτό το μέτρο, που καθορίζει από μόνο του το ρόλο του κάθε μέρους, θα σε οδηγήσει στον αυτοσεβασμό.

Θα δεις όμως πως δεν είναι εύκολο. Και πως δεν είναι φτηνό. Πρέπει να πληρώσεις ακριβά. Για  κακοπληρωτές, τεμπέληδες, παράσιτα, δεν υπάρχει ελπίδα. Πρέπει να πληρώσεις, να πληρώσεις πολύ, και να πληρώσεις άμεσα, να πληρώσεις  προκαταβολικά. Να πληρώσεις με τον εαυτό σου. Με ειλικρινείς, ευσυνείδητες, ανιδιοτελείς  προσπάθειες. Όσο πιο πολύ προετοιμασμένος είσαι να πληρώσεις χωρίς εξοικονόμηση, χωρίς εξαπάτηση, χωρίς παραποίηση, τόσα πιο πολλά θα λάβεις. Και από εκείνη την στιγμή και μετά θα γνωρίσεις την φύση σου. Και θα δεις όλα τα κόλπα, όλη την ανειλικρίνεια στην οποία η φύση σου προσφεύγει ώστε να αποφύγει να πληρώσει τοις μετρητοίς. Γιατί πρέπει να πληρώσεις με τις ήδη έτοιμες θεωρίες σου, με τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις σου, τις προκαταλήψεις σου, τις συμβάσεις σου, τα «μου αρέσει» και «δεν μου αρέσει» σου. Δίχως παζαρέματα, ειλικρινά, χωρίς προσποίηση. Προσπαθώντας «ειλικρινά» να δεις καθώς προσφέρεις τα πλαστά χρήματα σου.

Προσπάθησε για μια στιγμή να δεχτείς την ιδέα πως δεν είσαι αυτό που πιστεύεις πως είσαι, πως υπερεκτιμάς τον εαυτό σου, πως πραγματικά λες ψέματα στον εαυτό σου. Πως πάντα λες ψέματα στον εαυτό σου κάθε στιγμή, όλη μέρα, όλη σου τη ζωή. Πως αυτά τα ψέματα σε κυβερνούν σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορείς να τα ελέγχεις πλέον. Είσαι θύμα  του ψεύδους. Λες ψέματα παντού. Οι σχέσεις σου με άλλους – ψέματα. Η ανατροφή που δίνεις, οι συμβάσεις σου – ψέματα. Οι διδασκαλίες σου – ψέματα. Οι θεωρίες σου, η τέχνη σου – ψέματα. Η κοινωνική σου ζωή, η οικογενειακή σου ζωή – ψέματα. Και το τι πιστεύεις για τον εαυτό σου – επίσης ψέματα.

Αλλά ποτέ δεν σταματάς τον εαυτό σου από αυτά που κάνεις ή λες, γιατί πιστεύεις στον εαυτό σου. Πρέπει να σταματήσεις μέσα σου και να παρατηρήσεις. Να παρατηρήσεις δίχως προϊδεασμούς, δεχόμενος για μια στιγμή αυτή την ιδέα των ψεμάτων. Και αν παρατηρήσεις με αυτόν τον τρόπο, πληρώνοντας με τον εαυτό σου, χωρίς αυτολύπηση, παραιτούμενος από όλα τα υποτιθέμενα πλούτη σου για μια στιγμή πραγματικότητας, ίσως δεις ξαφνικά κάτι που δεν έχεις ξαναδείς ποτέ ξανά στον εαυτό σου μέχρι σήμερα.

Θα δεις πως είσαι διαφορετικός από αυτό που νομίζεις πως είσαι.

Θα δεις πως είσαι δύο.

Ένας που δεν είναι, αλλά παίρνει τη θέση και παίζει τον ρόλο του άλλου. Και ένας που είναι, αλλά τόσο αδύναμος, τόσο ανεπαρκής, που μόλις εμφανιστεί εξαφανίζεται αμέσως. Δεν μπορεί να αντέξει τα ψέματα. Και το πιο μικρό ψέμα τον εξασθενεί. Δεν παλεύει, δεν αντιστέκεται, έχει νικηθεί εκ των προτέρων. Μάθε να κοιτάζεις μέχρι να δεις αυτή τη διαφορά ανάμεσα στις δύο φύσεις σου, μέχρι να δεις τα ψέματα, την εξαπάτηση στον εαυτό σου.

Όταν έχεις δει τις δυο φύσεις σου, εκείνη την μέρα, μέσα σου, θα γεννηθεί η αλήθεια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: